Projecten


Waarmee bedoeld wordt wat er op de NVS momenteel gebeurt; wat er gebouwd wordt, door wie en hoe dat er op de foto uit ziet. Maar het kan ook een verslag zijn van een zomerweek, of van andere activiteiten in schoolverband. Denk bijvoorbeeld aan deelname aan een manifestatie, of aan de schoolreis door Duitsland in 2014, ter gelegenheid van het feit dat 10 jaar geleden de eerste zomerweek werd georganiseerd.


Het idee erachter is, dat juist dit soort niet-algemene zaken het beeld van de school mooi kunnen inkleuren, bijvoorbeeld doordat de studenten hier ook aan het woord kunnen komen.


De basisopzet zal bestaan uit beeldmateriaal (foto's) met tekst naar behoefte. Het is de bedoeling de berichtgeving enigszins recent te houden. De inhoud van deze rubriek zal derhalve nu en dan ververst worden.



Neem nou de foto van deze krul, behorende bij een kopie van een grote 8' violone. Het origineel is van Gasparo Bertolotti, ca. 1600. Het model van de krul is van een andere bas van Gasparo, die ook met snijwerk was versierd. Alleen dit snijwerk is weer anders. (febr. 2016)



Hier horen we de eerste tonen van een 19de eeuwse franse contrabas, die door de eigenaar/bespeler van een nieuw bovenblad is voorzien. Het oude gaf onherstelbaar de geest nadat de eigenaar al struikelend tenslotte min of meer zittend in de bas is geŽindigd. De breuken waren zo vervormd, en er bleken na wat puzzelen al zoveel stukken te ontbreken, dat restauratie geen optie meer was. Na het intoneren volgt uiteraard het lakken. (febr. 2016)


     


Als je echt systematisch werkt bij het opzetten van windingen van de krul, hou je een mooi houten negatief van elke kant over. Op de derde foto kun je aan de tweede winding van de krul rechts zien, dat na het 8-kant eerst een 16-kant wordt gestoken alvorens alles rond te maken.
Dit zijn weliswaar allemaal verschillende krullen, (en iemand snapte dat het erg leuk was dat ze toevallig tegelijkertijd op dezelfde plek waren!), maar de eenheid van werken is er goed aan af te zien. (april 2016)



Daar wordt dan de 8' violone naar Gasparo Bertolotti bespeeld. Na een eerste sessie met een professionele violonespeler hebben we eerst wat aanpassingen gedaan om het instrument voor het begin van het intoneren zo goed mogelijk in orde te hebben. Onder andere: de kam dunner gemaakt en de sparingen wat groter, de bovenste twee snaren vervangen door dikkere, de kamronding bijgewerkt, nog wat vijlen aan het bovenste kielhoutje, van dat werk. De violone spreekt nu, na een paar intoneersessies, vlot op alle snaren, met een mooi diep timbre. Zo'n lage C klinkt toch inderdaad heel anders dan die van een cello, zelfs van een grote cello zoals de Servais, met een corpuslengte van ca. 80cm. Het heeft veel meer een contrabastimbre, maar dan op 8'. Binnenkort de fijne puntjes intoneren met een professional.


Ook wel bekend als violoncello da bracchia, violoncello piccolo, viola da spalla, viola pomposa etc. Maar het is een armcello, en daarom stel ik voor het ook zo te noemen.
Pomposa wil niet meer zeggen dan met 5-snarig. Er was toen (denk aan de tijd van J.S. Bach) ook sprake van een violino pomposo met 5 snaren.



Hier dan de terecht trotse maker, Ulbe Posthuma de Boer, en zijn armcello. Het is een kopie naar het Hoffmann instrument in het Instrumentenmuseum te Brussel.



Dit is min of meer zoals je een armcello houdt en speelt. We zijn op deze foto wat aan het intoneren met een set snaren zoals Aquila die levert. De set voldoet uitstekend, behalve de 2de snaar, die was een stuk te dun. Intussen is het instrument gelakt, en wachten we op de kist die ervoor gemaakt wordt. Een professionele violist, Dick de Graaff, wil zich gaan bekwamen op de armcello. Als hij er goed op thuis is, willen we de armcello gaan introduceren in ensemblemuziek van Bach: Johannes Passie, Brandenburgs Concert, een paar cantates. Eigenlijk zou je de armcello overal moeten spelen waar Bach om "violoncello" vraagt. Maar ja, dat zal nog wel even duren. Met de introductie van het clavecimbel ging het aanvankelijk ook nogal stroef.
Dick was bij de eerste kennismaking verrast door een duidelijk cello-achtig geluid, minder zwaar natuurlijk, in combinatie met de vingervlugheid van altviool vingerzetting.


Cello in Jugendstil stijl


Hoe je binnen het klassieke raamwerk je stijl kunt personaliseren. Toegegeven, er zitten een paar slordige uurtjes werk in, maar dan heb je ook een uniek werkstuk. De uurtjes zijn eraan gespendeerd door Hilde van Buren, en dit is haar eerste instrument. Zij is overigens ook verantwoordelijk voor het gros van de foto's op de site.
Touwwerk en knopen zijn vanaf de vroegste tijden een vast bestanddeel geweest van decoraties, denk aan het Book of Kells bijvoorbeeld. Een alternatieve randversiering met imitatie geslagen touw lag voor de hand, en na enig brainstormen, experimenteren en tenslotte tekenen.



is dit het geworden.


  


De randen moeten natuurlijk nog afgerond en afgewerkt worden.


De nautilusschelp wordt al langer beschouwd als een van de inspiratiebronnen voor de klassieke krul. Ook als je dichter bij de natuur blijft dan gewoonlijk ("natura artis magistra" of wel "de natuur is de leermeesteres van de kunst"), blijkt het resultaat oogstrelend.


     



(maart 2017)